“الرحم من الایمان لا ایمان لمن لا رحم له”

“مُذ سمعت صوتك في صدري؛ أصبحتُ أنادي فيك نفسي. من المكان الذي يجمعنا للمكان الذي يُفرقنا، كنّا سائحين في دُجى الذاكرة، نساقطُ ثمراً لوجهينا في كل ردهةٍ تصيرُ باباً لكل آتٍ إليها، ومفتاحاً لكل مُغادرٍ منها إليها”

“نَغمْس الريش في عُيونِ الخرْس وضّاءة جِراحِنآ”

“إن النصابين هم أكثر الناس إيحاءاً بالثقة بالتأكيد .. وإلا فكيف ينجحون فى عملهم؟”

“بغروب آخر يوم في خريف القلب, ندخل في سباتٍ طويل لشتاءٍ عاطفي, مقتاتين بدسم الذكرى ومخزون الأمل الذي ما فتئنا كحيوانات القطب الشمالي نجمعه تحسباً لمواسم البؤس الجليدية. ذات جليد.. لن يسعفك اختباؤك تحت الفرو السميك للأمنيات.”

“برای داشتن لب های زیبا، با مهربانی سخن بگو. برای داشتن چشم های دوست داشتنی، به دنبال خوبی در دیگران باش. برای داشتن اندام باریک، غذای خود را با گرسنه ها تقسیم کن. برای داشتن موهای زیبا، به کودکی اجازه بده انگشتانش را یک بار در روز لای موهایت بکشد. برای داشتن وقار، با دانستن اینکه هرگز تنها راه نخواهی رفت، راه برو. برایت سنتی آینده دار به جا می گذارم. مراقبت لطیفو محبت آمیز انسان ها هرگز منسوخ نخواهد شد. آدم ها حتی بیش از اشیا نیاز دارند تجدید شوند، دوباره زنده شوند، اصلاح شوند و آزاد شوند و ازاد شوند و آزاد شوند.”