“أيها المطر.. هناك زاوية تسكن الروح، تشبه وجهك البلّوري.. حَمَلتَ أمنياتها، لتُعطيها يداً بيد، من عام منصرم، مضى بكل ما فيه، لعام يأتِ مقبلاً بكل ما فيه، محملً ا بكل ما يحمله سابقيه فيا أيتها القطرات.. يا جارات السماء.. أغدقي عليَّ بعطايا لها تقاسيم وجه الغيمات الممطرات.. وتشبه ملامح المطر”

“النادر لا يزاحم أحدً ا على مكانه، ولا يُنافس أحدً ا على محبة، فهو يعلم أن ما كُتب له لن يُخطئه، وما أخطأه لم يكن له أصلً ا. يتعامل مع الخسارة بطمأنينة، ويعبر الهزيمة بابتسامة من يفهم الحكمة خلفها. هو لا ينتصر على الناس، بل على نفسه. أزهار الأنصاري”

“لو أن الإنسان خلق كاملا لما احتاج إلى أن يطمع في الكمال”

“الوقت قد لا يتسع دائمً ا ليتأمل المرء الذكريات، فهو حقيقةً مزدحم بالمواقف والأشخاص”

“ما أهون الموت حين يكون خبراً فى مجلة أو سطراً فى حكم محكمة !”

“به همرزمان رفقا، انقلاب را برای رساله ها ننوشته اند برای فلاسفه که برده ها بساط سورچرانی شان را تدارک می بینند یا پروفسورهایی که جان کندن های دیگران را سر میز مذاکرات وجه المصالحه قرار می دهند. انقلاب کبیر را باد هوا به ما می آموزد که خود را به همه ارزانی می دارد و نفس همه را تازه می سازد. دریا آواز خون بی دریغ ما را سر می دهد که در هر قطره ی خود خورشیدی پنهان دارد! از این رو هر نی نی چشم انسانی بازتاب تمام نور است. همرزمان، آدمیان کره ی ارض! واژه ی انقلاب را با هم بخوانیم در چشمان من- تو- او که همه به یمن نور اندیشه و ستاره ها پذیرفته اند در این واژه نوشته است: انسان: آگاه و آزاد...!”