“في بعض الأحيان أكتب لأحيي بعض الموتى.. نعم, في بعض الأحيان, أكتب لأفسد على الموت خطّته, و أبعث من صدري الأموات من جديد.. أمسك القلم و أخطُّ: "هيا صديقتي, كوني", فتكون..”

“عندما تُرفع طاولة الحبّ كم يبدو الجلوس أمامها أمراً سخيفاً ! وكم يبدو العشّاق أغبياء : ) فلِمَ البقاء ؟ كثير علينا كل هذا الكَذب ارفع طاولتك أيّها الحبّ حان لهذا القلب أن ينسحب !”

“یک سبک توصیفی-ادبی فرض می‌شود که دیگر تفاوتی میان فلسفه و ادبیات قائل نیست. پس فلسفه سبک پیچیده و اصطلاحاتی غریب نیست که نامفهوم باشد، بلکه به توصیف زندگی روزانه و تحلیل تجارب زندگی بیشتر شباهت دارد. این سبک نزد سقراط، یاسپرس، راسل، توحیدی، عثمان امین، زکریا ابراهیم و زکی نجیب محمود دیده می‌شود. ادبیات تنها شامل داستان و شعر و نمایش‌نامه نیست، بلکه تحلیل فلسفی تجارب زندگی و پژوهش پیرامون دلالت‌های آن، مانند شعر معرّی، شکسپیر، گوته، نزار قبانی، امل دنقل و صلاح عبدالصبور نیز هست. حتی از این هم پا را فراتر می‌گذارد و به اشعار زجل از بایرام تونسی، ابنودی و احمد فؤاد نجم نیز می‌رسد. بدین صورت، فلسفه بدون این‌که از دقت و ژرفایش کاسته شود، از انحصار نخبگان در می‌آید و در دسترس توده مردم به‌ویژه مردم عامّی قرار می‌گیرد. در این میان فلسفه‌های افرادی مانند برگسون و فلاسفه روشن‌گری با ویژگی وضوح و سادگی، از سایر فلسفه‌ها متمایز می‌شوند.”

“أن تسكت في مجتمع يحرم الكلام ويعشق الثرثرة ; فذلك أفضل .”

“كان الحب الذي يجمع بين عُمر وعلياء يخلقهم 
من جديد فالحب الخالق حب لا يصادفونه البشر دائما ، الحب الخالق نشأة ، ونشأة الإنسان مرجعه دائما في كل شيء فما من شيء تعيشه بحلاوته ومرارته سترجعه إلى النشأة وأن بحثت في نشأة عُمر وعلياء ستجدها عبارة عن حب خالق .”

“يريدونه أن يحترق بنار سطحيتهم يريدونه أن يرى بأعينهم العمياء يريدون منه الشهيق وهم سارقوا الهواء يريدونه عنكبوتا يغزل خيوطه على نفسه تنتظره الساعات والدقائق كى يثور لكن الثوانى تقتله قبلهما”