“العَيْشُ فِي ظِلِّ وَصَايَةٍ وَانْتِدَاب، خَيْرٌ مِنَ العَيْشِ فِي جَحِيمِ خَرَابٍ وَعَذَاب”

“لقد قرأت في صدر شبابي كل ما أنت به اليوم معجَبٌ مفتون، واجتزت عهدً ا أراك تجتاز مثله الاّن، عانيت فيه ما عانيت من كرب ٍ وضيق، وكم قرأت وقرأت، فكنت أتلوَن بما أقرأ كأني حشرة حقيرة تدبُ على ظهر الأرض وتسعى، فتصفرُ إن كانت تحبو فوق الرمال، وتخضُر إن كانت تزحف فوق الحقول”

“شمس با عوام صوفیان سر و کاری نداشت. آشکارا می‌گفت مرا در این عالم با عوام کاری نیست، برای ایشان نیامده‌ام. این کسانی که رهنمای عالم‌اند انگشت بر رگ ایشان می‌نهم.”

“اللذه هي منطلق وغاية الحياة السعيدة”

“فإنّ الأدب الذي له نعمل لم يقتصر ولم يضق حتى ندع ما أحلّ الله إلى ما نهى عنه، ونترك سبيل الرشاد إلى سبيلٍ تنحدر بنا إلى هاويةٍ لا قرار لها ولا عاصم منها”

“در سال 1432 در یکی از حوزه های علمی در میان طلاب جدالی درگرفت و آتش جدال 13 روز شعله ور بود. موضوع بحث عده دندانهای اسب بود. آثار دانشمندان گذشته را بارها ورق زده بودند و گفته حکمای پیشین را نقل کرده، اما مشکل همچنان لاینحل مانده بود. روز چهاردهم جوان تازه کاری پرده شرم و حیا را درید و چنین پیشنهاد کرد که برای حل مشکل بدهان اسبی نگاه کنند و عده دندانهای او را بشمرند. این پیشنهاد کفرآمیز حاضران را چنان برانگیخت که بر سروروی جوان ریختند و اورا گوشمالی بسزا دادند و از میان خود بیرون کردند و گفتند که بدون شبهه شیطان در قالب او حلول کرده است که برای کشف حقیقت راههای نامبارکی از این قبیل پیشنهاد میکند. عاقبت پس از چند روز دیگر بحث و جدال در این مساله، آن حوزه علمی چنین فتوی داد که چون در مکتب قدما اشارتی کافی برای حل این مشکل نیامده است مشکل مزبور غیرقابل حل اعلام می شود. نقل از کتاب «اصول روانشناسی» نوشته »«نرمان ال. مان» ترجمه دکتر «محمود صناعی”